Γιώργος Λιβάνης & Νικηφόρος Βυθούλκας – Σαν Ήμασταν Παιδιά

lyrics
Πώς περάσανε τα χρόνια, μα δεν νιώσαμε ακόμα
την καρδιά να ανοίγει τα φτερά
Πώς περάσανε τα χρόνια, μα δεν λιώσανε τα χιόνια
όσο και να καίει η φωτιά
Εγώ ρε φίλε στο χα πει θυμήσου
στο χα πει
μην χαραμίζεις έτσι την ζωή σου,
στην βροχή
εκείνη τώρα πια δε σε θυμάται,
πως μπορεί
σε μια ξένη αγκαλιά κοιμάται,
μα γιατί
Γιατί τα όνειρα που κάναμε δεν βγήκαν
σαν ήμασταν παιδιά, σαν ήμασταν παιδιά
Γιατί τα δάκρυα που κλαίγαμε κι αν φύγαν
δεν έγιναν χαρά, δεν έγιναν χαρά
Πώς περάσανε τα χρόνια, μα δεν είδαμε ακόμα
ότι φανταζόμασταν μικροί
Ποια δεν πέφτουνε αστέρια, τα φιλιά γίναν μαχαίρια
Κι η καρδιά μας έγινε σκληρή
Εγώ ρε φίλε στο χα πει θυμήσου,
στο χα πει
μην χαραμίζεις έτσι την ζωή σου,
στην βροχή
εκείνη τώρα πια δε σε θυμάται,
πως μπορεί
σε μια ξένη αγκαλιά κοιμάται,
μα γιατί
Γιατί τα όνειρα που κάναμε δεν βγήκαν
σαν ήμασταν παιδιά, σαν ήμασταν παιδιά
Γιατί τα δάκρυα που κλαίγαμε κι αν φύγαν
δεν έγιναν χαρά, δεν έγιναν χαρά..
Comments
This post currently has no comments.