menu Home chevron_right
Uncategorized

Γιώργος Μαζωνάκης – Ώρες Μικρές

Anna Tzouganaki | June 2, 2020

Από παιδί
Είμαι ένα σώμα που ’χει ρίζα στον αέρα
Σώμα φυγής
Μα εγώ παρέμεινα κι εσύ πήγες πιο πέρα

Μάταια σ’ αναζητώ
Ό,τι και να θέλησα, άγρια μέλισσα
Και μου ’χει μείνει το κεντρί -στο χέρι- βέρα
Ώρες μικρές στα σκοτεινά
Του πόνου πιάνω τη συχνότητα
Σε θέλω τραγικά
Στην ταραγμένη μου ψυχή
Θα είσαι πάντα εκκρεμότητα
Σαν πόρτα ανοιχτή

Που λείπεις, μου ’πεσε βαρύ
Με αναμνήσεις σιγοκαίγομαι
Και λιώνω σαν κερί
Κι αφού Θεός που συγχωρεί
Εγώ δε λέγομαι
Να καίγεσαι, όπως καίγομαι

Το ξέρω πως
Το μπλε στα μάτια μου δεν είναι ακρογιάλι
Λάμπω σαν φως
Μα το σκοτάδι στο σημάδι έχω βάλει

Αν με δεις, να θυμηθείς
Ότι με κατοίκησες κι ότι με νίκησες
Δίχτυ πως μ’ έπιασε ο καημός απόψε πάλι

Written by Anna Tzouganaki

Comments

This post currently has no comments.

Leave a Reply


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.





STUDIO EMAIL







  • play_circle_filled

    Δρόμος 105,4 Χανιά – ΖΩΝΤΑΝΑ!
    Πάντα τα Καλύτερα!

play_arrow skip_previous skip_next volume_down
playlist_play