menu Home chevron_right
Uncategorized

Νίκος Οικονομόπουλος – Έκπτωτος Άγγελος

Anna Tzouganaki | January 12, 2024

Στίχοι:
Δε βλέπω να ‘ρθει το πρωί,
Ούτε τον ήλιο να με βρει,
Να με ζεστάνει,
‘Eνα σκοτάδι αχανές,
Και του μυαλού μου οι φωνές,
Μ’ έχουν τρελάνει.

Στην απομόνωση που μ’ άφησες εσύ,
Που ‘χεις καρδιά συνηθισμένη να μισεί,
Δε βλέπω να ‘ρθει το πρωί,
Η απουσία σου μπορεί να με ξεκάνει.

Με την ψυχή μου δεν τα βρήκα πουθενά,
Στέγνωσα θάλασσες και γκρέμισα βουνά,
Γιατί εκείνα που τα ήθελα πολύ,
Ποτέ δεν ήρθαν.

Με τ’ όνειρό μου χτυπημένο στα φτερά,
‘Eξω απ’ του σύμπαντος την άρρωστη χαρά,
‘Eξω απ’ του κόσμου τα παραμύθια.

Πάνω μου, πάνω μου το λάθος,
‘Eκπτωτος άγγελος μονάχος,
Διώξε με απ’ την αγκαλιά σου,
Κόψε με από τα φτερά σου.

Πάνω μου δάκρυα και ευθύνες,
Πάνω μου μαχαιριές οι μνήμες,
Όλες οι νύχτες εκείνες που σαν το κερί,
‘Eλιωνες πάνω μου.

Δε βλέπω να ‘ρθει το πρωί,
Όλα τα χρώματα μαζί,
Κι όλους τους ήχους,
Εδώ σιωπή και μοναξιά,
Και έχω για μόνη συντροφιά,
Τέσσερις τοίχους.

Εξαφανίστηκε το γέλιο κι η χαρά,
Όλα κοντά μου κι όλα τόσο μακριά,
Δε βλέπω να ‘ρθει το πρωί,
Χωρίς εσένα να με βρει,
Ποτέ μου πάλι.

Με την ψυχή μου δεν τα βρήκα πουθενά,
Στέγνωσα θάλασσες και γκρέμισα βουνά,
Γιατί εκείνα που τα ήθελα πολύ,
Ποτέ δεν ήρθαν.

Με τ’ όνειρό μου χτυπημένο στα φτερά,
‘Eξω απ’ του σύμπαντος την άρρωστη χαρά,
‘Eξω απ’ του κόσμου τα παραμύθια.

Πάνω μου, πάνω μου το λάθος,
‘Eκπτωτος άγγελος μονάχος,
Διώξε με απ’ την αγκαλιά σου,
Κόψε με από τα φτερά σου.

Πάνω μου δάκρυα και ευθύνες,
Πάνω μου μαχαιριές οι μνήμες,
Όλες οι νύχτες εκείνες που σαν το κερί,
‘Eλιωνες πάνω μου.

Written by Anna Tzouganaki

Comments

This post currently has no comments.

Leave a Reply


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.





STUDIO EMAIL







    • play_circle_filled

      Δρόμος 105,4 Χανιά – ΖΩΝΤΑΝΑ!
      Πάντα τα Καλύτερα!

    play_arrow skip_previous skip_next volume_down
    playlist_play