Όσες φορές το δάχτυλο κι αν κουνήσεις…
μια φορά θα ‘ρθει στιγμή που θα λυγίσεις…

Μη με κρίνεις…
δεν περπάτησες τα ίδια
άλλοι δρόμοι, άλλα βάρη, άλλα βήματα στα ίδια…
Μη με δείχνεις… η ζωή τα επιστρέφειιιι
ό,τι δίνεις θα το βρεις — κι ας αργεί, μα δεν ξεφεύγει…

Μη με κρίνεις… δεν αντέχεις τα δικά μου
άμα μπεις στα παπούτσια μου, θα σκιστείς στα δυο μπροστά μου…
Κι αν γελάς τώρα και λες πως είμαι λάθος
η ζωή κρατάει σκορ… και στο τέλος γράφει πάθος

Με μέτραγες με λόγια, μα δεν ήξερες τι κρύβω
χαμόγελα για άμυνα κι από μέσα μου να λιώνω…
ό,τι κι αν λες για μένα, είναι λίγο μπροστά μου
γιατί έζησα την κόλαση πριν γράψεις τ’ όνομά μου…

Δεν είναι όλα εύκολα όπως δείχνουν απ’ έξω
έμαθα να πέφτω κάτω και ξανά να αντέχω…
κι αν σήμερα με δείχνεις, αύριο θα ‘ρθει η σειρά σου
να δεις τον εαυτό σου μέσα απ’ τα λάθη τα δικά σου…

Όσες φορές το δάχτυλο κι αν κουνήσεις…
μια φορά θα ‘ρθει στιγμή που θα λυγίσεις…

Μη με κρίνεις… δεν περπάτησες τα ίδια
άλλοι δρόμοι, άλλα βάρη, άλλα βήματα στα ίδια…

Μη με δείχνεις… η ζωή τα επιστρέφει
ό,τι δίνεις θα το βρεις — κι ας αργεί, μα δεν ξεφεύγει…
Μη με κρίνεις… δεν αντέχεις τα δικά μου
άμα μπεις στα παπούτσια μου, θα σκιστείς στα δυο μπροστά μου…

Κι αν γελάς τώρα και λες πως είμαι λάθος
η ζωή κρατάει σκορ… και στο τέλος γράφει πάθος
Κι όταν έρθει η στιγμή…
μην πεις πως δεν στο είπα..

Written by Anna Tzouganaki